پیش از تزریق سرمایه به بازار، باید یک صندوق پس انداز اضطراری داشته باشید که هزینه های ضروری زندگی شما را برای سه تا شش ماه پوشش دهد. همچنین، مکتوب کردن یک پلن معاملاتی و سرمایه گذاری ساده که شامل انواع دارایی های مورد نظر، مبلغ سرمایه گذاری ماهانه و زمان های مشخص برای بازبینی پورتفو باشد، ایده ای بسیار هوشمندانه است. این کار در بازارهای پرنوسانی مانند سهام جهانی، کریپتو یا فارکس، شما را از اتخاذ تصمیمات هیجانی و مخرب باز می دارد.
پیش از سرمایه گذاری، امنیت مالی خود را تضمین کنید
سهام همواره یکی از عالی ترین ابزارها برای خلق ثروت در بلندمدت بوده است (به عنوان مثال، شاخص هایی مانند S&P 500 در دهه های گذشته به طور میانگین بازدهی سالانه حدود ۱۰ درصدی را ثبت کرده اند). با این حال، بازارهای مالی ذاتاً پرنوسان هستند و نوسانات شدید در هر دو جهتِ صعودی و نزولی رخ می دهد. افت ۲۰ درصدیِ ارزش سبد شما در یک سالِ بد اقتصادی (همانند آنچه در بازارهای خرسی یا Bear Markets تجربه می کنیم) کاملاً محتمل است. بدون داشتن یک ذخیره نقدی، وقوع اتفاقات پیش بینی نشده ای مانند هزینه های درمانی اورژانسی یا از دست دادن شغل، می تواند شما را مجبور کند سهام ارزشمند خود را در بدترین زمان ممکن (یعنی زمانی که قیمت ها در کف قرار دارند) بفروشید؛ آن هم در حالی که اگر نقدینگی داشتید، می توانستید تا زمان بازگشت قیمت ها صبر کنید.
به همین دلیل، کارشناسان مالی همواره ایجاد پس انداز اضطراری را در صدر چک لیست سرمایه گذاری قرار می دهند. پرینس دایکس (Prince Dykes)، بنیان گذار گروه سرمایه گذاری مالی رویال، به اینوستوپدیا می گوید: «هرگز پولی را که ممکن است در کوتاه مدت به آن نیاز پیدا کنید، سرمایه گذاری نکنید. پیش از شیرجه زدن در بازار سهام، مطمئن شوید که یک صندوق اضطراری برای پوشش هزینه های سه تا شش ماه زندگی خود (شامل وام مسکن، مواد غذایی، بیمه درمانی و قبوض) در حسابی جدا از حساب جاری اصلی تان دارید. بدین ترتیب، در مواقع تنگنا مجبور به نقد کردن سرمایه گذاری های خود نخواهید شد.»
مبلغی که برای احساس امنیت مالی نیاز دارید را تعیین کنید و در روزهای دریافت حقوق، واریز به این صندوق را به صورت خودکار درآورید تا سرمایه شما به آرامی رشد کند. تنها پس از ایجاد این حاشیه امن است که باید تخصیص سرمایه مازاد به بازارهای مالی و پذیرش ریسک را آغاز کنید.
اهداف سرمایه گذاری خود را شفاف کنید
سرمایه گذاری بدون هدف، مانند رانندگی بدون مقصد است؛ احتمالاً سر از ناکجاآبادی درمی آورید که هیچ کمکی به شما نمی کند. بنابراین، کار را با تعیین «چرا»ی خود آغاز کنید؛ اهدافی مانند «بازنشستگی در ۶۵ سالگی»، «پس انداز برای پیش پرداخت خرید خانه در هفت سال آینده» یا به سادگی، «محافظت از ارزش پول در برابر تورم جهانی در گذر زمان».
سپس، هر یک از این اهداف را با افق زمانی (Time Horizon) متناسب و میزان ریسکی که مایل به پذیرش آن هستید، تطبیق دهید (به یاد داشته باشید که سهام نسبت به اوراق قرضه، و ارزهای دیجیتال نسبت به سهام سنتی، ریسک بسیار بالاتری دارند). دایکس در این باره می گوید: «آیا با ریسک بالا راحت هستید یا رویکردی محافظه کارانه تر را ترجیح می دهید؟ این فاکتورها به تعیین نوع دارایی هایی که باید در آن ها سرمایه گذاری کنید کمک می کنند، بنابراین شفاف سازی آن ها پیش از ورود به بازارها بسیار حیاتی است.»
برای اهدافی که بیش از ۱۰ سال تا تحقق آن ها زمان باقی است، داشتن پورتفویی که وزنِ بیشترِ آن به دارایی های پرنوسان تر مانند سهام اختصاص یافته باشد، منطقی است. اما برای اهداف کوتاه مدت (که نیاز به نقدشوندگی بالا و ریسک پایین دارند)، تغییر استراتژی از سهام به سمت اوراق قرضه یا صندوق های با درآمد ثابت، مانند گواهی های سپرده (CDs) و حساب های پس انداز با بازده بالا، گزینه هوشمندانه تری است.
این تصویر نشان می دهد که سرمایه گذار باید پیش از پذیرش ریسک بازار، نقدینگی کافی برای هزینه های ضروری زندگی داشته باشد.
استراتژی سرمایه گذاری خود را انتخاب کنید
پس از آنکه صندوق اضطراری خود را ساختید و اهدافتان را تعریف کردید، می توانید نحوه ورود به بازار را انتخاب کنید. اگرچه در آینده همیشه امکان تغییر استراتژی وجود دارد، اما اکثر مبتدیان یکی از این رویکردهای رایج را دنبال می کنند:
- سرمایه گذاری شاخصی مستقل (DIY Indexing): صندوق های شاخصی (مانند ETFهایی که کل بازار را دنبال می کنند)، با هزینه های مدیریتی اندک خود، تنوع بخشیِ فوری به سبد شما می بخشند و در گذر زمان، عملکرد بهتری نسبت به اکثر معامله گرانی که به صورت فعالانه (Active) به انتخاب سهام می پردازند، ارائه می دهند. لیز فریزر پک (Liz Frazier Peck)، مشاور مالی و نویسنده حوزه مالی، تأکید می کند که شما باید تنها در سهام و صندوق هایی سرمایه گذاری کنید که آن ها را به خوبی درک می کنید. او می گوید: «از سرمایه گذاری در شرکت هایی که تحلیل بنیادی (Fundamentals) و مدل کسب وکار آن ها را نمی شناسید، اکیداً خودداری کنید.»
- مدیریت خودکار با ربات های مشاور (Robo-advisor autopilot): اپلیکیشن ها و الگوریتم های هوشمند، تخصیص دارایی و بالانس مجدد پورتفوی شما را در ازای کارمزدی ناچیز مدیریت می کنند. این روش برای سرمایه گذاران مبتدی که ترجیح می دهند درگیر پیچیدگی های تحلیل و ترید روزانه نشوند، فوق العاده است.
- همکاری با مشاور مالی انسانی (Human-advisor partnership): اگر وضعیت مالی شما پیچیده است یا پورتفویی با تنوع بالا در بازارهای جهانی دارید، یک مشاور مالی حرفه ای می تواند به صورت یکپارچه به امور مالیاتی، بیمه و برنامه ریزی بازنشستگی شما رسیدگی کند.
مهم نیست کدام مسیر را انتخاب می کنید؛ پلن خود را روی کاغذ بیاورید. ترکیب هدف گذاری شده برای دارایی ها (Asset Mix)، استراتژی میانگین کم کردن (مثل واریزهای ماهانه منظم یا DCA) و یک زمان بندی دقیق (فصلی یا سالانه) برای بازبینی و بالانس مجدد پورتفو را در این برنامه بگنجانید. تاریخ هایی را در تقویم خود علامت گذاری کنید تا همزمان با تغییر شرایط زندگی یا تکامل اهداف مالی تان، استراتژی سرمایه گذاری خود را مجدداً ارزیابی کنید.
نتیجه گیری
پیش از آنکه حتی به فکر باز کردن نمودارهای قیمتی سهام باشید، یک سپر نقدینگی برای خود ایجاد کنید، اهداف روشنی را ترسیم نمایید و این مقاصد را در قالب یک برنامه مکتوب و ساده ی سرمایه گذاری ثبت کنید. این گام های اولیه که شاید در نگاه اول جذاب و پرزرق وبرق به نظر نرسند، همان اسکلت بندی مستحکم و بی سروصدایی هستند که به هر سهمِ خریداری شده در آینده اجازه می دهند تا در مسیر ساختن زندگیِ ایده آل شما، سود مرکب (Compound Interest) ایجاد کنند.
