جان (جک) بوگل، بنیان گذار «ونگارد» (Vanguard) – یکی از بزرگ ترین شرکت های مدیریت سرمایه گذاری در جهان – به دلیل توصیه های کاربردی و عملی خود در زمینه مالی شخصی برای سرمایه گذاران خرد، شهرت جهانی داشت. برای درک بزرگی ونگارد، کافی است بدانید که این شرکت امروزه تریلیون ها دلار از دارایی های جهانی را مدیریت می کند و به عنوان یکی از ارکان اصلی بازارهای مالی بین المللی شناخته می شود.
بوگل به عنوان خالق صندوق های شاخصی در دهه ۱۹۷۰، مدافع سرسخت سرمایه گذاری کم هزینه روی شاخص ها بود و همواره نسبت به آنچه سرمایه گذاری های سفته بازانه (مانند طلا و بیت کوین) می نامید، هشدار می داد. بوگل که در سال ۲۰۱۹ درگذشت، همچنان لشکری از طرفداران وفادار به نام «بوگل هدز» (Bogleheads) دارد که فلسفه سرمایه گذاری او را ترویج کرده و به آن پایبند هستند.
اصولی که بوگل دهه ها پیش بیان کرد، امروز نیز به همان اندازه معتبر و کاربردی اند. در اینجا به سه مورد از اصول جاودانه او می پردازیم:
۱. بیشتر سرمایه خود را به صندوق های شاخصی اختصاص دهید
بوگل طرفدار ساده سازی فرآیند سرمایه گذاری بود و افراد را تشویق می کرد تا بین ۵۰ تا ۱۰۰ درصد از سبد دارایی (پورتفو) خود را در صندوق های شاخصی نگهداری کنند. در دنیای امروز که معامله گران در بازارهای پرنوسانی مانند فارکس یا کریپتوکارنسی با ریسک های بالایی روبرو هستند، داشتن یک لایه محافظتی از طریق صندوق های شاخصی می تواند به عنوان یک لنگرگاه امن برای حفظ ارزش سرمایه در بلندمدت عمل کند.
بوگل در کتاب خود در سال ۲۰۰۷ با عنوان «کتاب کوچک سرمایه گذاری با عقل سلیم» نوشت: «موفقیت در سرمایه گذاری کاملاً به عقل سلیم بستگی دارد… حساب و کتاب ساده نشان می دهد و تاریخ نیز تایید می کند که استراتژی برنده، در اختیار داشتن سهام تمامی کسب وکارهای سهامی عام یک کشور با کمترین هزینه ممکن است. بهترین راه برای اجرای این استراتژی در واقع بسیار ساده است: خرید صندوقی که این پورتفوی بازاری را در خود جای داده و نگهداری آن برای همیشه. چنین صندوقی، صندوق شاخصی نامیده می شود.»
با یک صندوق شاخصی، سرمایه گذاران سبدی از سهام را می خرند که عملکرد یک شاخص مشخص – مانند S&P 500 که نمایانگر بزرگ ترین شرکت های سهامی عام در ایالات متحده است – را تقلید می کند. یکی از مزایای اصلی صندوق های شاخصی، تنوع بخشی (Diversification) است. امروزه، انجام این کار از طریق طرح های بازنشستگی (مثل 401k) یا صندوق های قابل معامله در بورس (ETF) که سهام آن ها در صرافی ها معامله می شود، بسیار ساده است.
با سرمایه گذاری همزمان روی سهام مختلف، می توانید تاثیر منفی عملکرد ضعیف یک شرکت یا بخش خاص را بر کل پورتفوی خود کاهش دهید.
استعاره ای بصری از تنوع بخشی و کاهش ریسک با ادغام دارایی های مختلف در قالب یک صندوق شاخصی.
۲. صندوق هایی با کارمزدهای پایین انتخاب کنید
بوگل به افراد توصیه می کرد صندوق های شاخصی با «نسبت هزینه» (Expense Ratios) پایین را انتخاب کنند؛ این نسبت در واقع همان کارمزدهای سالانه ای است که برای مدیریت و عملیات صندوق دریافت می شود. این مفهوم برای تریدرهای فعال در بازارهای جهانی بسیار آشناست؛ همان طور که در معاملات فارکس، اسپرد (Spread) و کمیسیون های پنهان بروکرها می تواند در معاملات با حجم بالا (High-Frequency Trading) سود شما را ببلعد، در سرمایه گذاری بلندمدت نیز کارمزدهای مدیریتی بالا، قاتل خاموش سود مرکب شما هستند.
بوگل در این باره نوشت: «در حالی که تفاوت در هزینه ها ممکن است در مقیاس سالانه ناچیز به نظر برسد، اما وقتی این اعداد در طول سال ها با هم ترکیب (کامپاند) شوند، تفاوت بین موفقیت و شکست در سرمایه گذاری را رقم می زنند.»
یک حقیقت جالب (Fast Fact):
وارن بافت، یکی دیگر از سرمایه گذاران افسانه ای، بوگل را یک «قهرمان» برای سرمایه گذاران توصیف کرد. بافت در نامه سال ۲۰۱۶ خود به سهامداران نوشت: «اگر قرار باشد روزی مجسمه ای برای تجلیل از فردی ساخته شود که بیشترین خدمت را به سرمایه گذاران آمریکایی کرده است، بدون شک آن شخص باید جک بوگل باشد.»
۳. یک حساب «پول تفریحی» (Funny Money) داشته باشید
در حالی که بوگل توصیه می کرد افراد بیشتر پول خود را در صندوق های شاخصی سرمایه گذاری کنند – که او آن را حساب «پول جدی» (Serious Money) می نامید – اما پیشنهاد می کرد افرادی که عاشق معامله سهام هستند، می توانند این کار را انجام دهند، به شرطی که آن را محدود نگه دارند.
برای این منظور، او پیشنهاد ایجاد یک حساب «پول تفریحی» یا هیجانی را داد که می توانید تا حداکثر ۵ درصد از ارزش کل پورتفوی خود را به آن اختصاص دهید. در رویکردهای مدرن مدیریت ریسک (Risk Management)، این ۵ درصد دقیقاً همان بخشی است که یک معامله گر می تواند برای تست استراتژی های پرریسک تر، ورود به بازار آلت کوین ها (Altcoins)، یا معاملات اهرم دار (Leveraged Trades) در نظر بگیرد تا بدون به خطر انداختن سرمایه اصلی، از پتانسیل رشدهای سریع و نوسانات بازار بهره مند شود.
بوگل توصیه می کند که با حساب «پول تفریحی» خود روی سهام فردی، ETFهای منتخب و صندوق های با مدیریت فعال (Actively Managed Funds) سرمایه گذاری کنید. با این حال، او به افراد هشدار داد که از این پول برای ورود به بازار کالاها (Commodities) و صندوق های پوشش ریسک (Hedge Funds) استفاده نکنند.
بوگل پیشنهاد کرد که پس از چند سال، اگر حساب تفریحی شما به اندازه حساب «پول جدی»تان سودآور نبود، بررسی کنید که آیا واقعاً ارزش این هزینه را داشته است یا خیر. او در این باره نوشت: «اگر حساب “پول جدی” شما بازدهی بیشتری به همراه دارد، آنگاه می توانید تصمیم بگیرید که آیا این همه سرگرمی، جبران مناسبی برای ثروت بالقوه ای که از دست داده اید بوده است یا خیر.»
تجسم تضاد میان ۹۵ درصد سرمایه امن (پول جدی) و ۵ درصد سرمایه پرریسک و هیجانی (پول تفریحی).
نتیجه گیری
جان بوگل با پایه گذاری استراتژی صندوق های شاخصی کم هزینه، انقلابی در نگاه سرمایه گذاران به بازارهای مالی ایجاد کرد. فلسفه او بر پایه ی سه اصل ساده اما قدرتمند استوار است: تمرکز حداکثری سرمایه بر روی صندوق های شاخصی برای بهره مندی از رشد کلی بازار، وسواس در انتخاب گزینه هایی با کمترین کارمزد ممکن برای جلوگیری از هدررفت سود مرکب در بلندمدت، و در نهایت، تخصیص بخش بسیار کوچکی از سرمایه (حداکثر ۵ درصد) برای معاملات هیجانی و پرریسک تر. این رویکرد به معامله گران و سرمایه گذاران بازارهای جهانی یادآوری می کند که در هیاهوی نوسانات روزانه فارکس یا کریپتو، داشتن یک لنگرگاه امن، کم هزینه و مبتنی بر رشد کلی اقتصاد، کلید رسیدن به موفقیت و ثروت پایدار است.
